Bir zamanlar...

İlk genclik yıllarımdı, Turgut Özal’lı yıllardı, Kenan Evren cumhurbaskanı idi, 1402’lik ögretim görevlilerinin gündemde olduğu yıllardı...

O zamanlar sağcılar vardı solcular vardı.

1402’likler vardı, karşı çıkılan YÖK vardı, sakallını kesmeyen ögretim görevlileri vardı,sakalını kesmemek için istifa eden solcu profesorler vardı. Solcuların sloganı “Kafanın dısındaki sakala kimse karışamaz”dı, Onlar orduya da darbeye de karsıydı. (en azından o zamanlar son yapılanına)

Sagcılar darbeyi değil ama orduyu desteklerdi, vatanı komunistlere karsı “savunurdu”. Tartısmalarda kullandıkları temel tez “Demokrasi kendini yok etmek isteyenlere özgürlük vermek zorunda değildir” idi.

Sagcılar Tercuman, Solcular Cumhuriyet okurdu.
Bizim evimize hem Tercuman hem Cumhuriyet alınırdı...

Devir cok değişti...

Özal öldü.. Evren ressam oldu...

Solcular YOK’u savunur oldu, “gericiler” "kafanın dısı ile ugrasmayın" sloganını sevdi, özgürükcüler de “Demokrasi Devleti yıkmak isteyenlere özgürlük vermek zorunda degildir” sloganını...

Zaman değisiyor, eskiler unutuluyor...